Janusz Ketz to rzemieślnik, dla którego wiklina nie ma tajemnic. W swojej pracy łączy rzadką dziś precyzję z nowoczesnym podejściem do formy, tworząc przedmioty, które są czymś więcej niż tylko produktami użytkowymi – to małe dzieła sztuki rzemieślniczej.

Autorskie spojrzenie na tradycję

Fundamentem twórczości Janusza są jego własne, autorskie projekty. Każdy splot i każda linia są wynikiem osobistych poszukiwań estetycznych. Nie powiela on schematów. Zamiast tego nadaje wiklinie indywidualny charakter, sprawiając, że tradycyjny surowiec zyskuje świeży, unikatowy sznyt.

Janusz Ketz jest technikiem wikliniarstwa – ukończył słynne Technikum Przemysłu Wikliniarsko‑Trzciniarskiego w Kwidzynie. Ta szkoła była jedyną tego typu placówką w Polsce i jedną z zaledwie kilku w Europie. Kształciła młode pokolenia w tradycyjnym rzemiośle plecionkarskim. To w tej szkole uczniowie uczyli się wyplatania mebli wiklinowych, koszyków, a nawet ogrodzeń i paneli dekoracyjnych. Wielu mieszkańców Kwidzyna uczęszczało do szkoły, ucząc się przy okazji wikliniarstwa. Po reformie i likwidacji tego kierunku, technika wikliniarstwa wymarła. Dzięki takim twórcom jak Janusz, który w projekcie e-Powiśle prezentuje swoje prace – wraca ona do nas w nowym wydaniu.

Między tańcem a rzemiosłem

Wrażliwość artystyczna Janusza Ketz kształtuje się na wielu polach. Jako instruktor artystyczny-akompaniator w Zespole Pieśni i Tańca „Powiśle”, Janusz na co dzień obcuje z polskim folklorem, rytmem i energią regionu. Ta bliskość z kulturą ludową sprawia, że jego wyroby mają w sobie autentycznego ducha tradycji, podanego jednak w sposób autorski i nieszablonowy.

Muzyka jest mu bardzo bliska, wręcz jest związana z jego pasją. Mało osób wie, że Janusz gra na fortepianie i organach piszczałkowych. W granych utworach daje ujście swojej artystycznej duszy. Janusz gra na organach klasycznych muzykę barokową i romantyczną, a na fortepianie ragtime i utwory Ernesta Nazareth.

Cierpliwość wpisana w charakter

Prywatnie Janusz Ketz jest pasjonatem uprawy kaktusów i wiedzy na temat tychsukulentów z rodziny Cactaceae. Jest również opiekunem Banku Nasion Polskiego Towarzystwa Miłośników Kaktusów. Choć na pierwszy rzut oka to zajęcie odległe od wikliniarstwa, oba wymagają tej samej cechy: ogromnej cierpliwości. To właśnie ta uważność i spokój, niezbędne przy pielęgnacji wymagających roślin, pozwalają mu na tworzenie tak dopracowanych i trwałych przedmiotów z wikliny.