Biały haft Dolnego Powiśla – skarb tradycji regionalnej
Haft Dolnego Powiśla to prawdziwy klejnot kultury ludowej, znany ze swojej subtelności, delikatności i symetrycznych wzorów. To tradycja, która przez lata zdobiła garderobę, tekstylia domowe i ozdoby użytkowe regionu, niosąc ze sobą historię i unikalną estetykę.
Historia Haftu i Helena Sampławska
Po II wojnie światowej niezwykłym zaangażowaniem w dokumentowanie i promocję tego haftu wykazała się Helena Sampławska – badaczka, pasjonatka i etnografka. Jako dyrektorka Muzeum w Kwidzynie, zgromadziła bogate zbiory i materiały związane z haftem Dolnego Powiśla, dbając o zachowanie tego dziedzictwa. W kolejnych dekadach tradycja ta została nieco zapomniana, ale w 2010 roku temat wrócił za sprawą publikacji w 13. zeszycie kwidzyńskim, gdzie szczegółowo opisano haft biały tego regionu.
Cechy Charakterystyczne Haftu Dolnego Powiśla
Biały haft Dolnego Powiśla wyróżnia się finezją i bogactwem wzorów. Najczęściej występujące motywy to:
-
Wąsy i listki
-
Dziurki małe i tłuste
-
Pawie oczka
-
Dzwonki, konieczynki, rumianki, dmuchawce i goździki
-
Liście dębu i klonu
-
Ozdobne rozety, często umieszczane w centralnej części kompozycji
Haft biały to nie tylko technika zdobnicza, ale również część naszej tożsamości kulturowej. Promowanie tej tradycji pozwala nie tylko zachować pamięć o przeszłości, ale także inspirować do jej kreatywnego wykorzystania w nowoczesnych projektach.
Autor tekstu: Katarzyna Magierowska
Katarzyna Magierowska
Hafciarka, popularyzatorka tradycji Dolnego Powiśla, prezeska Stowarzyszenia Kobieca Przestrzeń Powiśla.
Rekonstruuje powiślański strój ludowy, prowadzi warsztaty i projekty kulturalne, promując regionalne dziedzictwo.